Miedzy snem a jawa

W przeddzien zorientowania sie przez Ewe Bogucka, ze zaszla w ciaze, nawiedza ja przedziwny sen, ktory rozbudza w niej marzenia o szlachetnie urodzonym ojcu i zyciu w arystokratycznym swiecie, powodujac obrzydzenie do PRL-owskiej szarej rzeczywistosci i srodowiska, w ktorym przyszlo jej egzystowac. Kobieta od dziecinstwa boryka sie z przeciwnosciami losu. Odnosi wrazenie, ze przez cale zycie towarzyszy jej jakis niematerialny, nieuchwytny wrog. Na szczescie doswiadczenie uczy ja, ze istnieje tez pewien dobry duch, ktory wyciaga ja z wszelkich opresji. Nielubiana, zmudna praca, polaczona ze studiami zaocznymi, nieudane malzenstwo, nieprzyjemne srodowisko - wszystko to w polaczeniu z pragnieniem wyrwania sie do innego piekniejszego swiata doprowadza ja do psychozy. Wytrwale z nia walczy i dazy do zmiany otoczenia, co w koncu sie jej udaje. Zdobywa etat w gazecie codziennej. Jednak rozpada sie jej mazenstwo.Po rozwodzie poswieca sie calkowicie wychowywaniu syna, ktorego urodzenie stanowi jedyny promien szczescia w jej ponurym zyciu, gdyz lubiana poczatkowo praca staje sie uciazliwa z powodu naciskow partii i cenzury. Spelnienie znajduje Ewa dopiero z chwila powstania "Solidarnosci", podejmujac decyzje rezygnacji z zapewniajacej dostatnie zycie pracy w oficjalnej prasie i przejscia na etat do Zwiazku. Jednak wowczas zaczyna sie najdramatyczniejszy okres w jej zyciu.