Machismo i geografie nadziei

Mój projekt dotyczy pojęcia nadziei. Analizuję teoretycznie rolę nadziei w społeczeństwie amerykańskim oraz sposób, w jaki nadzieja funkcjonuje w kulturze chicano i chicana. Definiuję rolę nadziei jako mechanizm, który inicjuje, napędza i podtrzymuje dążenie jednostki lub zbiorowości do czegoś uznanego za istotne. Twierdzę, że nadzieja funkcjonuje w społeczeństwie poprzez trzy kluczowe, niezależne i wzajemnie powiązane obszary: wyobraźnię, urzeczywistnienie i realizację. Wyobraźnia czerpie z twórczej ekspresji jednostki lub zbiorowości, na którą wpływ mają materialna rzeczywistość i warunki. Uświadomienie to etap, na którym opracowuje się środki niezbędne do uzyskania dostępu do zasobów potrzebnych do osiągnięcia tego, na co się liczy, co zależy od dostępu do władzy. Urzeczywistnienie ma miejsce, gdy to, na co się liczy, zostaje zrealizowane przez jednostkę lub zbiorowość. Stosuję swoją teorię do dyskursu Chicanos na temat ich męskości, zwanego „machismo". Projekt ten rzuca światło na funkcję nadziei oraz jej powiązania z rasą i płcią i jest przydatny dla każdego, kto zajmuje się badaniem kwestii rasy, pochodzenia etnicznego, płci i kultury.